Lion's mane

Lion's mane is de Engelse naam van de pruikzwam, een eetbare paddenstoel met lange witte stekels. De wetenschappelijke naam is Hericium erinaceus. Een paddenstoel is het vruchtlichaam van een schimmel: het deel dat je boven het hout ziet [1].

Een lion's mane supplement bevat gedroogde paddenstoel of een extract daarvan. De keuze draait om drie dingen: extract of poeder, vruchtlichaam of mycelium, en het gehalte aan bèta-glucanen. Bèta-glucanen zijn de kenmerkende vezelachtige suikers van paddenstoelen.

Hieronder lees je hoe de vormen zich tot elkaar verhouden en wat er bekend is over dosering en veiligheid.

Waar wordt lion's mane voor gebruikt?

Lion's mane groeit op stammen van dood hardhout en komt vooral voor in Oost-Azië. Daar wordt de paddenstoel al eeuwen gegeten en gebruikt in de traditionele Chinese geneeskunde [4].

De paddenstoel bevat polysachariden, waaronder bèta-glucanen, en een reeks eigen stoffen. De bekendste zijn hericenonen en erinacines; onderzoekers beschreven ongeveer 70 van zulke stoffen [2].

Voor lion's mane is in de Europese Unie geen enkele gezondheidsclaim goedgekeurd. Er staat ook geen claim in afwachting van beoordeling. Wat je online leest over de werking, is dus geen officieel toegestane bewering.

Lion's mane is geen medicijn en wordt verkocht als voedingssupplement. Net als kruidenpreparaten mogen zulke producten zonder toestemming vooraf op de markt komen. De NVWA houdt toezicht op de samenstelling en het etiket [7].

Welke vormen lion's mane supplementen zijn er?

Lion's mane supplementen zijn er in vijf gangbare vormen. De verschillen zitten in sterkte, gebruiksgemak en de hoeveelheid paddenstoel per dosis.

Lion's mane capsules met extract

De meeste lion's mane capsules bevatten een extract van het vruchtlichaam. Voor een extract wordt de paddenstoel getrokken in heet water, alcohol of beide.

Een gestandaardiseerd extract vermeldt een vast gehalte aan bèta-glucanen per dosis. Een extractverhouding, zoals 8:1 of 10:1, zegt hoeveel kilo paddenstoel in één kilo extract is verwerkt. Capsules op de markt bevatten meestal 400 tot 500 mg extract; fabrikanten adviseren doorgaans één tot drie per dag.

Kies capsules met gestandaardiseerd extract als je een vaste sterkte per dosis wilt en gericht wilt doseren.

Lion's mane poeder

Lion's mane poeder is gedroogd en gemalen vruchtlichaam zonder extractiestap. Je roert het door yoghurt, een smoothie of koffie.

Omdat poeder niet geconcentreerd is, doseer je het hoger dan een extract. Op de markt is 1 tot 3 gram per dag gangbaar. Er zijn ook capsules met puur poeder; die zijn minder sterk dan extractcapsules.

Poeder past bij wie de hele paddenstoel wil gebruiken en zelf wil doseren. Wil je een vast gehalte aan bèta-glucanen, kies dan een extract.

Lion's mane druppels en tinctuur

Een tinctuur is een vloeibaar extract, meestal op basis van alcohol en water. Fabrikanten noemen dit vaak een dubbelextract: de alcohol en het water halen elk andere stoffen uit de paddenstoel.

Druppels zijn handig als je moeite hebt met slikken of flexibel wilt doseren. De sterkte verschilt sterk per product; kijk daarvoor naar de verhouding op het etiket.

Lion's mane koffie, latte en gummies

Mushroom latte, lion's mane koffie en cacaomixen zijn dranken met een schepje paddenstoelpoeder of extract. Gummies zijn kauwsnoepjes met een kleine hoeveelheid extract en meestal suikers of zoetstoffen. Per portie krijg je vaak veel minder paddenstoel binnen dan met een capsule.

Kies deze vormen alleen als smaak en gemak voor jou zwaarder wegen dan een afgemeten dosis.

Combinaties met andere paddenstoelen

Paddenstoelencomplexen combineren lion's mane met bijvoorbeeld reishi, cordyceps, chaga of shiitake. Per soort zit er dan minder in dan in een enkelvoudig product.

Kies een complex als je bewust meerdere paddenstoelen wilt gebruiken. Zoek je specifiek lion's mane, kies dan een enkelvoudig product en controleer de hoeveelheid per capsule.

Waar let je op bij de kwaliteit van een lion's mane supplement?

Het belangrijkste kwaliteitsverschil is het deel van de schimmel dat is gebruikt. Het vruchtlichaam is de paddenstoel zelf. Het mycelium is het netwerk van schimmeldraden waaruit de paddenstoel groeit.

Bij lion's mane maakt dat verschil extra uit. De hericenonen zitten vooral in het vruchtlichaam, erinacine A juist in het mycelium. Een product van alleen mycelium bevat dus andere stoffen dan een product van het vruchtlichaam [3].

Mycelium voor supplementen wordt gekweekt op een voedingsbodem, bijvoorbeeld haver. De samenstelling van zo'n poeder hangt af van de kweek en van de verwerking na de oogst. Haver bevat zetmeel, en zetmeel is een alfa-glucaan; het bèta-glucaangehalte is het totaal aan glucanen min dat alfa-glucaan [10], [11].

Let daarom bij het vergelijken op deze punten:

• Deel van de schimmel — vruchtlichaam, mycelium of een mengsel; goede etiketten noemen dit.
• Bèta-glucanen — een gestandaardiseerd extract vermeldt het percentage bèta-glucanen, niet alleen "polysachariden".
• Extractverhouding — een aanduiding als 10:1 zegt hoeveel paddenstoel in het extract is verwerkt, niet wat erin zit.
• Soortnaam en herkomst — Hericium erinaceus, land van herkomst en kweekwijze; een fabrikant die dat noemt, is transparanter.
• Keurmerk — biologische teelt herken je aan het Europese bio-logo.

Hoeveel lion's mane per dag is gangbaar?

Voor lion's mane bestaat geen aanbevolen dagelijkse hoeveelheid. Het is een paddenstoel en geen voedingsstof, dus een tekort bestaat niet. De gangbare hoeveelheid hangt af van de vorm.

Voor extractcapsules is 400 tot 500 mg per stuk gangbaar, één tot drie per dag. Poeder van het vruchtlichaam wordt meestal gedoseerd op 1 tot 3 gram per dag. Dit is een marktbeeld; de dosering op het etiket gaat altijd voor.

In onderzoek bij gezonde volwassenen werd 1,8 gram lion's mane per dag gebruikt, 28 dagen lang. Een andere studie gaf eenmalig 3 gram van een 10:1-extract van het vruchtlichaam [8], [9].

Is lion's mane veilig?

Lion's mane wordt in de literatuur als veilig beschouwd. Het is niet in verband gebracht met leverschade of met afwijkende leverwaarden tijdens gebruik [4].

De gemelde bijwerkingen zijn mild: buikklachten, misselijkheid of diarree, meestal bij minder dan 10% van de gebruikers. Ook hoofdpijn en allergische reacties zijn beschreven [4], [5].

Stop bij klachten en ga bij aanhoudende klachten naar de huisarts.

Lion's mane bevat de stof hericenone B. In laboratoriumonderzoek remt die stof de samenklontering van menselijke bloedplaatjes. Gebruik je bloedverdunners, overleg dan eerst met je arts of apotheker [6].

Gebruik lion's mane in elk geval niet:

• bij een bekende allergie voor paddenstoelen;
• tijdens zwangerschap of borstvoeding; het Voedingscentrum raadt kruidenpreparaten dan uit voorzorg af, en paddenstoelextracten zijn net zo geconcentreerd;
• zonder overleg met je arts of apotheker als je medicijnen gebruikt [7].

Veelgestelde vragen over lion's mane supplementen

Wat is lion's mane?

Lion's mane is een eetbare paddenstoel met lange, witte, afhangende stekels. De wetenschappelijke naam is Hericium erinaceus. Hij groeit op dood hardhout en wordt vooral in Aziatische landen veel gegeten [2].

Hoe heet lion's mane in het Nederlands?

In het Nederlands heet lion's mane pruikzwam. Je ziet ook de letterlijke vertaling leeuwenmanen. Op etiketten staat vaak de Latijnse naam Hericium erinaceus of kortweg hericium; het gaat dan om dezelfde paddenstoel.

Waar is lion's mane goed voor?

Lion's mane wordt in Oost-Azië gegeten als paddenstoel en gebruikt in de traditionele Chinese geneeskunde. In de Europese Unie is er geen goedgekeurde gezondheidsclaim en ook geen claim in afwachting van beoordeling. Kies een supplement daarom op samenstelling: deel van de paddenstoel, bèta-glucanen en extractverhouding.

Wat is het verschil tussen lion's mane extract en poeder?

Extract is geconcentreerde paddenstoel, vaak gestandaardiseerd op bèta-glucanen. Poeder is alleen gedroogd en gemalen vruchtlichaam en dus minder sterk per gram. Met een extract weet je hoeveel bèta-glucanen je per dosis binnenkrijgt; bij poeder weet je dat niet.

Hoe lang mag je lion's mane gebruiken?

Er bestaat geen officiële grens voor de gebruiksduur van lion's mane. In onderzoek bij gezonde volwassenen werd het 28 dagen achter elkaar gebruikt. Houd de dosering op het etiket aan, neem nooit meer dan de aanbevolen hoeveelheid en stop bij klachten [7], [8].

Wat zijn de bijwerkingen van lion's mane?

De gemelde bijwerkingen zijn mild: buikklachten, hoofdpijn en allergische reacties. Heb je een allergie voor paddenstoelen, gebruik lion's mane dan niet. Krijg je uitslag, jeuk of benauwdheid, stop dan direct en neem contact op met je huisarts [5].

Is verse pruikzwam hetzelfde als een supplement?

Nee, verse pruikzwam is een groente die je bakt of stooft. Een supplement bevat gedroogde paddenstoel of een extract, in een afgemeten dosis. Verhit verse paddenstoelen altijd; in de keuken gaat er soms wel 300 gram in één "steak" [1], [9].

Voor 21:00 besteld, dezelfde dag verzonden. Twijfel je welke vorm bij jou past? Onze klantenservice denkt graag met je mee.

Bronnen

1. Voedingscentrum, "Eetbare paddenstoelen." [Online]. Beschikbaar: https://www.voedingscentrum.nl/encyclopedie/paddenstoelen.aspx [Geraadpleegd: 4 sep. 2026].
2. M. Friedman, "Chemistry, Nutrition, and Health-Promoting Properties of Hericium erinaceus (Lion's Mane) Mushroom Fruiting Bodies and Mycelia and Their Bioactive Compounds," Journal of Agricultural and Food Chemistry, vol. 63, nr. 32, pp. 7108-7123, aug. 2015. [Online]. Beschikbaar: https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/26244378/
3. F. Corana e.a., "Array of Metabolites in Italian Hericium erinaceus Mycelium, Primordium, and Sporophore," Molecules, vol. 24, nr. 19, art. 3511, sep. 2019. [Online]. Beschikbaar: https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/31569709/
4. "Lion's Mane," in LiverTox: Clinical and Research Information on Drug-Induced Liver Injury. Bethesda (MD): National Institute of Diabetes and Digestive and Kidney Diseases, 5 jan. 2024. [Online]. Beschikbaar: https://www.ncbi.nlm.nih.gov/books/NBK599740/ [Geraadpleegd: 4 sep. 2026].
5. A. Menon, A. Jalal, Z. Arshad, F. A. Nawaz en R. Kashyap, "Benefits, side effects, and uses of Hericium erinaceus as a supplement: a systematic review," Frontiers in Nutrition, vol. 12, art. 1641246, sep. 2025. [Online]. Beschikbaar: https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/40959699/
6. K. Mori e.a., "Inhibitory effect of hericenone B from Hericium erinaceus on collagen-induced platelet aggregation," Phytomedicine, vol. 17, nr. 14, pp. 1082-1085, dec. 2010. [Online]. Beschikbaar: https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/20637576/
7. Voedingscentrum, "Kruidenpreparaten." [Online]. Beschikbaar: https://www.voedingscentrum.nl/encyclopedie/kruidenpreparaten.aspx [Geraadpleegd: 4 sep. 2026].
8. S. Docherty, F. L. Doughty en E. F. Smith, "The Acute and Chronic Effects of Lion's Mane Mushroom Supplementation on Cognitive Function, Stress and Mood in Young Adults: A Double-Blind, Parallel Groups, Pilot Study," Nutrients, vol. 15, nr. 22, art. 4842, nov. 2023. [Online]. Beschikbaar: https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/38004235/
9. G. Surendran e.a., "Acute effects of a standardised extract of Hericium erinaceus (Lion's Mane mushroom) on cognition and mood in healthy younger adults: a double-blind randomised placebo-controlled study," Frontiers in Nutrition, vol. 12, art. 1405796, apr. 2025. [Online]. Beschikbaar: https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/40276537/
10. K. Mahadevan e.a., "A toxicological assessment of Hericium erinaceus (Lion's mane) and Trametes versicolor (Turkey tail) mushroom powders," Frontiers in Toxicology, vol. 7, art. 1651442, okt. 2025. [Online]. Beschikbaar: https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/41230556/
11. B. V. McCleary en A. Draga, "Measurement of β-Glucan in Mushrooms and Mycelial Products," Journal of AOAC International, vol. 99, nr. 2, pp. 364-373, mrt.-apr. 2016. [Online]. Beschikbaar: https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/26957216/

Inhoudelijk gecontroleerd door Jochum Smid, Biobased Chemicus. Laatst bijgewerkt op 4 september 2026.

Een voedingssupplement is een aanvulling op de voeding en geen vervanging van een gezonde, gevarieerde voeding.